Tag Archives for " vrijheid "

Film versus foto

Vorige week was ik verdrietig over iets dat in mijn leven gebeurde. Heel verdrietig. Zo verdrietig dat ik een vriendin appte dat ik het shit vond dat ik zoveel pijn ervaarde.

Op die dag, in dat moment, had ik gedachten die me verdriet gaven. En zorgde mijn bewustzijn ervoor dat mijn gedachten geladen werden met emoties. Verdrietige emoties in dit geval. De pijn en het verdriet leken en voelden heel echt.

Maar je gedachten gaan vaak al snel weer op een ander spoor. Vijf dagen later sprak ik dezelfde vriendin en begreep ik niet wat ze bedoelde toen ze begon over de enorme pijn die ik had gehad. Andere gedachten, andere gevoelens – logisch, want zo werkt het systeem.

Lees verder

Oninteressant

Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik in het vliegtuig met naast mij een jankende hond. Mijn eigen jankende hond, wel te verstaan. Hij vecht, worstelt, piep, kreunt en blaft omdat hij uit zijn vrij krappe tas wil. En dat mag niet volgens de regels waar wij ons aan moeten houden. Ik heb geprobeerd me aan die regel te onttrekken door de tas open te zetten,  maar dat is jammerlijk mislukt door mijn respect voor de strenge stewardessen die dat terstond verboden ;- ).

Olivier is op dit moment totaal in de ban van zijn eigen ellende en hij overziet niet dat het over drie kwartier alweer voorbij is. Hij wil er uit, dus dat laat hij merken. Het interesseert hem niets wat iemand anders er van vindt dat hij hier herrie zit te maken.

Als mensen zijn wij ook vaak in de ban van onze eigen ellende en houden we weinig rekening met wat een ander daar mee kan of moet. We piepen over het stoplicht dat te lang op rood staat, de pony die ons als kind ontzegd is, over de baas die slecht leiding geeft, ons kind dat het niet goed doet op school,  de kwaliteit van onze nachtrust, het eten, de boze bui die we ervaren…

Lees verder

Karrespoor

Ze heeft nogal stress omdat ze middenin een verhuizing zit maar ook moet studeren voor een tentamen. Ze kan in haar hoofd niet op een rijtje krijgen hoe ze beide kan doen. Want voor studeren heeft ze rust nodig en in haar nieuwe huis is het nog een zooitje. Hoe kan ze toekomen aan geconcentreerd werken als om haar heen met boekenkasten wordt gesjouwd en dozen worden uitgepakt?

Door haar stress ziet ze geen oplossing. En objectief gezien heeft ze gelijk: studeren in chaos is lastig om te doen. Wat ze echter niet ziet op dit moment, is dat ze in een karrespoor zit.

Ze zit in een spoor waar maar een richting is: rechtdoor. Er zijn geen zijwegen want daarvoor is het karrespoor te diep. Met een beetje afstand zou ze kunnen zien dat ze ook op een andere plek kan studeren, ergens waar het rustig is. Bijvoorbeeld bij haar moeder aan de keukentafel of in de universiteitsbibliotheek. Even een paar uur in de boeken duiken om daarna terug te komen in de hectiek van de verhuizing.

Lees verder

Wat er achter krachtig communiceren schuil kan gaan

Heb je wel eens gemerkt dat er een gevoelsmatig verschil is tussen mensen die dingen vanuit angst doen en mensen die dingen vanuit liefde doen? (Ja, sorry, als je net als ik niet erg gewend bent om het woord “liefde” te gebruiken… dan kan ‘t een beetje een braak-intro zijn op dit artikel). Het heeft voor mij lang geduurd voor ik het zag… of liever voelde. Vroeger – pre-3P zeg maar – ervoer ik wel dat sommige mensen met erg veel power kwamen binnen walsen. Maar ik zag het vaak als enthousiasme en kracht.

Als iemand een erg stevig standpunt had over wat beter zou kunnen in mijn leven of mijn bedrijf, dan had ik vroeger de neiging dat serieus te nemen. En er direct iets mee te doen. Al was het maar erover nadenken en goede argumenten verzinnen waarom ik het er niet mee eens was.

Lees verder

FOMO of de angst om iets te missen

Veel mensen die gebruik maken van social media schijnen last te hebben van FOMO, “the fear of missing out”, hoorde ik een tijdje geleden op de radio. Mensen blijven inloggen op Facebook en Twitter omdat ze voortdurend bang zijn dat ze iets zullen missen. En als dat gebeurt, gaat er blijkbaar iets fout. Wat er precies fout zal gaan, blijft onduidelijk of is totaal arbitrair.

FOMO is een fenomeen waarvan ik zie dat het niet alleen op social media geldt. FOMO is wijdverbreid, niet alleen voor mensen zelf, maar ook voor anderen.

Veel mensen zijn niet alleen bang dat ze zelf iets zullen missen, ze zijn ook bang voor jou – dat jij iets zult missen dat in hun ogen enorm belangrijk is. En vanuit medeleven waarschuwen ze je – wat vaak borderline bangmakerij is – dat je toch echt een groot risico loopt omdat je iets niet meemaakt of doet. Zo krijgen mijn kinderen, die allebei niet van uitgaan houden (in tegenstelling tot hun moeder toen zij 18 was) heel vaak te horen dat ze “iets missen”. Zoals mijn dochter ook “iets mist” omdat ze geen lid is van een studentenvereniging. En ik “iets” schijn te missen omdat ik geen alcohol drink en nooit drugs heb uitgeprobeerd.

Lees verder

Geluk

Heb jij ‘het’ al bereikt? Datgene dat er voor gaat zorgen dat je kunt ontspannen, gelukkig kunt zijn of tevreden bent? Bijvoorbeeld die drie ton op de bank, dat diploma, het grote huis of die belangrijke promotie?

We gaan er met z’n allen – elk op onze eigen manier – gemerkt of ongemerkt vanuit dat ‘het’ heel belangrijk is en we zonder ‘het’ een miserabel (of op zijn minst minder fijn) leven leiden. Wat ‘het’ is, verschilt per persoon, maar soms zelfs per dag. ‘Het’ kan voor jou een goede gezondheid zijn, voor mij een huis met een prachtige kantoorruimte aan de rand van het bos, voor weer iemand anders een berg geld of een geweldige relatie. Waarbij het grappig is om bij jezelf te herkennen dat het belang van ‘het’ de ene dag een stuk groter is dan de andere dag.

Lees verder

Betekenisloos

Het valt me steeds meer op hoe belangrijk wij het als mensen vinden om betekenis te geven. Aan alles.
“Wat betekent het dat ik die meneer op die rode fiets nu al drie dagen achter elkaar ben tegengekomen?”
”Wat betekent het dat het nu al drie dagen achter elkaar regent?”
“Wat zegt het dat ik moeite heb om klanten aan te trekken?”,
“Wat betekent het dat mijn partner na 15 jaar nog steeds te beroerd is om zijn vuile sokken in de was te gooien?”

Lees verder