Emotiefobia

Tot voor kort leed ik aan emotiefobia. Wat jammer genoeg geen officiële aandoening is in de DSM-IV. (De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Diseases – het handboek der psychische aandoeningen).

Het zou een hoop ellende voor veel mensen schelen als we het wel als “ding” zouden erkennen, die emotiefobia. Ik denk namelijk dat er heel veel mensen aan emotiefobia lijden.

De symptomen:

  1. Regelmatig een emotie hebben
  2. De emotie beoordelen als positief of negatief
  3. Schrikken van elke vorm van negatieve emotie
  4. Elke negatieve emotie willen uitbannen

De symptomen 1 en 2 zijn totaal inherent aan mens-zijn. Heeft iedereen. Daar is niets mis mee.

Lees verder

Eb en vloed

Regelmatig hebben we als mensen een gevoel of een emotie waar we vanaf willen. Liefst een beetje snel, maar als dat onmogelijk (b)lijkt, accepteren we een proces van maanden of jaren om ons beter te gaan voelen. We gaan naar een coach of gaan lang in therapie in de hoop dat het helpt. We praten er eindeloos over met familie en vrienden. Of proberen het alleen te “verwerken”.

Negatieve emoties lijken eng, angstig en onprettig en “moeten” bestreden worden om ze te laten verdwijnen. Dus analyseren we waar het gevoel vandaan komt of wat de oorzaak is van ons onprettige gevoel.

Er is altijd wel iets of iemand aan te wijzen als schuldige voor je rotgevoel. Dat “iets” moet dan verwerkt worden of de “iemand” moet veranderen. Wat – zoals gezegd – kan leiden tot lange verwerkingsprocessen of nog langere periodes van je rot voelen.

Lees verder

Liefde voor later

“Het is nu even doorbijten, maar als ik de komende 12 maanden door kom, loop ik binnen” zei de zakenman over de bonus die hij misschien aan het einde van het jaar krijgt.

“Je middelbare schooltijd is misschien heel vervelend, maar over vier jaar heb je wel een diploma waarmee je kunt studeren zodat je later een goede baan krijgt” zei de moeder tegen haar depressieve puberdochter.

Zomaar twee uit het leven gegrepen voorbeelden van mensen die accepteren dat het leven nu zwaar en niet zo fijn is, maar het later goedkomt.

Lees verder

Objectief & subjectief

Laatst had ik een gesprek met iemand die vond dat ik wel heel snel na mijn vorige relatie een nieuwe heb. Blijkbaar is er een minimale hoeveelheid tijd die tussen de ene en de andere relatie behoort te zitten. Grappig, want er schijnen onderzoeken te zijn die zeggen dat je na een verbroken relatie maar beter binnen een half jaar weer voorzien kunt zijn. Omdat je kansen op een nieuwe liefde na die periode drastisch afnemen.

Tijd is wat dat betreft een bijzonder fenomeen. Soms duurt een nacht een eeuwigheid, bijvoorbeeld als je niet kunt slapen. Soms vliegt een zomer voorbij en is het herfst voor je er erg in hebt.

Lees verder

Zondagskind

  • a couple of months ago /
  • By Linda

Ze ziet eruit alsof ze altijd gelukkig is. Een zondagskind dat nooit tegenslag kent. Ze lacht veel en vaak en lijkt overal plezier in te hebben.

Het is alsof ze nooit iets heeft meegemaakt dat erg was of haar heeft geschaad, zo zonnig staat ze in het leven.

Het tegendeel is waar. Net als iedereen ging haar leven niet altijd van een leien dakje. Had ze verdriet, werd ze (ernstig) ziek, verloor ze geliefden en bleven dromen en wensen onvervuld.

Lees verder

Mindfcuk

  • a couple of months ago /
  • By Linda

Veel mensen zijn ontevreden over een onderdeel van hun leven. Waarbij ze het gevoel hebben dat alles beter zou zijn als dat ene onderdeel ‘goed’ zou zijn. Wat dat onderdeel is, verschilt van persoon tot persoon. Eenzaamheid, een verkeerd huis, te weinig geld, geen (leuke) baan, kind met problemen, man aan de drank, ziekte of lichamelijke pijn… De meesten van ons weten altijd wel iets te bedenken dat ons afhoudt van echt geluk.

Toch is die ontevredenheid een illusie. Altijd. In alle omstandigheden. Je geluk wordt nooit bepaald door iets buiten jezelf. Het zijn altijd je eigen gedachten over wat er buiten je gebeurt, die maken dat je je goed of slecht voelt.

Laatst sprak ik een vriend die in een enorme dip zat en dat weet aan het feit dat hij alleen woont in een piepklein huisje. In zijn ogen kon ik hem niet begrijpen omdat ik in een normaal huis woon met zoon, pleegdochter, soms haar vriend, twee katten en een hond.

Lees verder

Vroeger is niet meer

“Resultaten uit het verleden geven geen garanties voor de toekomst” weten beleggers ons in hun kleine lettertjes steeds te vertellen. En is het je weleens opgevallen dat de meeste mensen die kleine lettertjes bij zichzelf niet lezen?

Het lijkt heel logisch om jezelf te definiëren op basis van het verleden. “Ik was altijd een verlegen kind, vandaar dat het nu moeilijk voor me is om op een podium te staan”. Of: “ik werd vroeger geslagen door mijn alcoholistische vader dus ik neem het risico niet om kinderen te nemen en hen dat ook aan te doen”. Deze voorbeelden zijn misschien niet direct op jou van toepassing, maar ongetwijfeld heb je zelf voorbeelden van hoe je “vroeger” laat meespelen in het “nu”. Lijkt logisch. Je wilt immers voorkomen dat je steeds dezelfde fouten blijft maken. En het lijkt ook altijd heel handig om verklaringen voor je huidige situatie te zoeken in het verleden.

In werkelijkheid is dat noch logisch, noch handig.

Lees verder

Angst regeert

Sinds ik weer aan het daten ben, spreek ik veel vrijgezellen van mijn leeftijd die op zoek zijn. Op zoek naar gezelschap, liefde, een maatje, een partner, een relatie of geborgenheid. Of al het bovengenoemde tegelijkertijd. Wat er ook gezocht wordt, het lijkt lastig te vinden.

Iedereen vindt zichzelf een toffe peer of een leuke vrouw. En ik geloof dat dat waar is.

Maar toch vinden al die toffe peren en leuke vrouwen elkaar niet.

Ik meen te zien dat dit door angst komt. Angst om afgewezen te worden (nu meteen of over een tijdje), angst om weer  “dezelfde  fout” te maken, angst om vrijheid of gezicht te verliezen… De lijst lijkt eindeloos en komt steeds op hetzelfde neer: de angst regeert het dating-circuit.

Maar wat kan er nou écht fout gaan?

Lees verder

Gevangene

Hij heeft een zwaar leven gehad vertelt hij me. Veel eenzaamheid. Veel verloren. Hij somt het op. En vertelt erbij dat hij ook veel mooie tijden heeft gehad. Maar het is duidelijk dat hij daar minder zijn focus op heeft.

Zijn gedachten draaien om het verlies wat er is geweest en wat hij nog zo duidelijk voelt.

Ik sta erbij en kijk ernaar. Ik zie een sterke man met passie voor zijn vak. Ik zie de liefde die hij te geven heeft, maar die hij bij zich houdt, uit angst nog meer te verliezen. Als buitenstaander kan ik haarscherp zien dat hij nog heel is en altijd is geweest.

Lees verder

Toekomstvoorspellen en terugblikken

Fascinerend vind ik het, die menselijke gewoonte om in gedachten zo zelden in het nu te zijn. Alsof het belangrijk is wat er vroeger gebeurde of morgen heel misschien gaat plaatsvinden.

Wat je vroeger hebt meegemaakt, is er nu niet meer. Alles wat je misschien voelt in het kader van toen, is slechts “a thought carried through time” (quote van Sydney Banks) En wat er morgen gebeurt – of over 5 minuten – is totaal onvoorspelbaar.

Lees verder
1 2 3 10